Sportowy Wrocław

Ależ się we Wrocku porobiło. Co po niektórzy starsi fani pewnie kojarzą koniec lat 80.-tych, będących dla wrocławskiego sportu wyjątkowo bogate. Stolica Dolnego Śląska, miała wtedy nie tylko swych przedstawicieli w najwyższych ligach najbardziej rozpoznawalnych dyscyplin sportowych, ale również z łatwością można powiedzieć, że w każdej z nich była w czołówce. Wydarzył się wszak nawet taki sezon, w którym najbardziej rozpoznawalny wrocławski klub sportowy Śląsk osiągał mistrzostwo w kilku dyscyplinach jednocześnie – w 1976 roku był najlepszy w baskecie, piłce ręcznej i piłce kopanej, zajmował wysokie lokaty w ciężarach, judo, pływaniu czy boksie. Tłuste sezony jednak się skończyły, a kto wie czy i nie bezpowrotnie. W jaki sposób sytuacja we wrocławskim sporcie ma się obecnie, każdy pewnie zdaje sobie sprawę. Koszykówka, jako sport niszowy, zgromadził w ekstraklasie drużyny z małych i średnich miast, dla Śląska zabrakło w niej miejsca. Oczywiście dlatego, że kilka lat temu został rozwiązany i od tamtego okresu nikt nie chce (bądź nie ma pojęcia w jaki sposób) go przywrócić do żywych. Tak samo jak z koszykarskim Śląskiem sprawa się tyczy z tym, który jest kilkunastokrotnym mistrzem kraju w piłce ręcznej. Piłkarze ręczni Śląska podzielili los koszykarzy i nie wiemy co z nimi będzie. Siatkówka jest w mieście zupełnie nieobecna, a choć piłka nożna wciąż we Wrocławiu żyje, co to za życie… Zawodnicy Oresta Lenczyka za jego kadencji potrafią tylko remisować, wcześniej za Ryszarda Tarasiewicza dostawali z każdym. Stadion na Euro 2012 jest prawie gotowy i po mistrzostwach Europy ma służyć właśnie piłkarzom Śląska. Kłopot w tym, że jeśli dolnośląscy zawodnicy dalej będą uderzać piłkę piszczelami, to nasza arena będzie służyła ekipie pierwszoligowej. A to byłby przecież istny skandal. Źle się dzieje z tym wrocławskim sportem, oj niedobrze źle. Honor trzymają już chyba zaledwie żużlowcy Betardu, choć i oni od lat nie wywalczyli tytułu mistrzowskiego.